Mei

Zo, alweer een tijd geleden dat ik wat geschreven heb. Geen zorgen, alles gaat goed! Rana is inmiddels begonnen met kruipen en kan zichzelf optrekken tot staan. Dus de tijd dat ze rustig naast me zat te spelen en ik op mijn blog kon schrijven is voorbij.
Wat is er de laatste tijd allemaal gebeurd, een korte samenvatting.
Begin mei was het Golden Week,  een week met een aantal feestdagen waardoor heel Japan op stap gaat. Dat maakt het voor mij niet echt aantrekkelijk wat te gaan doen, want ik ben niet echt fan van superdrukke plekken laat staan de files om er te komen en de rijen voor de wc. Toch zijn we een dagje op pad geweest en dat was erg geslaagd. We gingen met z`n vijven naar Nose, daar hebben we eerst geluncht.

 Daarna zijn we een eindje gaan wandelen.

 De rest van GW was nogal regenachtig, maar dit was gelukkig een prachtige dag.
Verder hebben we nog gewoon wat gerelaxed bij mij schoonouders thuis.

 Rana is een klein vreetzakje geworden! Ze is gek op eten en haar favoriet is op dit moment komkommer (die ze het liefst zo afknabbelt).

We hebben ook gepicknickt in het Expo park. Er was die dag een parade van marching bands en Rana vond het geweldig.

 En `s avonds toen we thuis zaten te eten werd er een doos uit Nederland bezorgd. Die moest natuurlijk uitgepakt worden!

16 mei was het natuurlijk weer mijn verjaardag (daar ontkom je niet aan he). Gelukkig was het een woensdag en had Ken tijd om samen wat te doen. We zijn eerst naar een rozenpark bij ons in de buurt geweest.

 Daarna zijn we voor het eerst in tijden weer `s naar mijn favoriete sushi restaurant gegaan.

Op zaterdag na mijn werk hebben we ook nog een verjaardagsfeestje gevierd op de Yamatedai. Dit keer hebben we pizza`s gemaakt.

Aya is inmiddels aan het aftellen, de baby zal als het goed is deze maand geboren worden. Rana zei alvast hallo tegen haar toekomstige neefje.
Ok, Rana wordt wakker dus hou het nu maar hier even bij!

Hanami

Deze week was het weer zover: de kersebloesem stond in bloei! Zondag, eerste paasdag, hadden we de jaarlijkse hanami (let: bloemen kijken) en paaspicknick met de Nederlandse vereninging. Zoals je kunt zien was de bloesem nog niet in volle bloei, maar het was wel mooi weer en er was een leuke groep mensen.

Voor de kinderen heeft de paashaas ook altijd wat eitjes verstopt. Rana heeft ook een eitje gevonden. (ze heeft een gouden eitje in haar hand op de foto)

Ook zijn er eieren beschilderd door de kids.

Wie weet kan Rana volgend jaar ook zelf een eitje schilderen. Dit jaar heeft ze er alleen mee gespeeld.

Maandag was het ook lekker weer en zijn we naar de Sakurastraat gegaan om daar wat te wandelen en te lunchen.

Dinsdag stond er nog een hanami op het programma en wel met de zwangerschapszwemvrouwen. We gingen naar het Expo `70 park, waar alles mooi aan het bloeien was.

Natuurlijk weer veel gelegenheid voor Rana om met andere kindjes te spelen.

Vandaag regent het, dus is het voorbij met het bloesem kijken. Volgend jaar weer!

Maart roerde zijn staart

Afgelopen maand stond een beetje in het teken van afgelaste activiteiten en slecht weer. Niet een maand om over naar huis te schrijven dus. Wel heel wat leuke foto`s thuis gemaakt

Eerst nog even een foto die ik nog niet op dit blog had gezet. We gaan iedere week zwemmen en vorige maand zijn opa en oma komen kijken. Die hebben door het glas, na de les een foto gemaakt. Helaas is het niet toegestaan te fotograferen, dus meer foto`s zitten er niet in.Het zwemmen gaat trouwens erg goed. Ze gaat lachend de les door, alleen het onder water zwemmen begint ze nu wel tegenop te zien.

Eind maart had Ken de Kansai districtskampioenschappen. Ik ben samen met Rana naar Kyoto gegaan om hem aan te moedigen.

Ken heeft zijn eerste partij gewonnen, maar helaas de tweede partij (tegen een erg sterke tegenstander, uiteindelijke tweede) verloren.

Rana heeft zich vermaakt met het programmaboekje en studenten van Ken`s dojo.

Op dinsdag had ik weer een lunch met de zwangerschapszwemgroep. Dat is nu een maandelijks terugkerende activiteit geworden. De groep is weer wat uitgebreid en nu is echt iedereen die in die periode zwom erbij volgens mij. Vanaf april gaan een stuk of wat dames weer aan het werk, dus zal het weer wat minder worden denk ik.

Op weg naar dat restaurant kwamen we ineens een `cafe Lekker` tegen. Een Nederlands cafe, in Ibarakishi! Ken en ik zijn meteen dezelfde week eenspolshoogte gaan nemen.Het blijkt van een Japanse vrouw te zijn die jaren voor KLM heeft gewerkt.

Het is pas afgelopen december open gegaan en ziet er allemaal erg mooi uit.

We hebben pannekoeken gegeten, hartig voor mij en zoet voor Ken.

Ook hebben we de `dagschotel` met erwtensoep geprobeerd.

Ach ja, over smaak valt niet te twisten, haha.

De volgende dag waren we (Rana en ik) uitgenodigd bij een vriendin van zwangerschaps stretching (ja ja, je doet zo zwanger heel wat vrienden op). Haar dochter is negen dagen later dan Rana geboren. Het is haar tweede en ze heeft een huis vol speelgoed, een echt speelgoed paradijs!
Nu heb ik toch best nog wat geschreven voor een maand waar weinig in gebeurde!

Komende maand is hanami tijd (kersebloesems kijken), kijk ik al een tijd naar uit!

Hinamatsuri

Op 3 maart wordt in Japan Hinamatsuri gevierd. Dit wordt wel vertaald als doll-festival of meisjesdag. In huizen waar meisjes wonen worden poppen uitgestald. Nou wil natuurlijk het geval dat er bij ons tegenwoordig een meisje is, dus dit jaar was de eerste keer dat we dit vierden (hatsu zeku).
Op de Yamatedai, bij opa en oma, was een hele mooie uitstalling en wij hadden thuis een mini-versie.

Vorige week hebbben we daar foto`s gemaakt.

Zondag zijn we met de hele familie uit eten geweest. Dit was ter gelegenheid van hinamatsuri en ook voor Aya`s zwangerschap.

Op de voorgrond zie je het kleine poppensetje dat we thuis hadden staan en wat etenswaren die bij het festival horen.

Rana kreeg ook nog een cadeautje, waar ze erg blij mee was (ongeacht wat er in de verpakking zat, haha).

Nu moeten de poppen weer snel opgeruimd worden, want als je die te lang laat staan zal je dochter pas laat kunnen trouwen.

winter

Terwijl het de laatste tijd in Nederland ook erg koud is geweest, was het hier ook behoorlijk guur. Er heerste griep, wat een hoop van mijn mama-vriendinnen thuis heeft gehouden. Ook onze familie heeft eraan moeten geloven. Rana is voor het eerst ziek geweest en ook ik had voor het eerst sinds jaren koorts. Rana had gelukkig maar 1 dag echt koorts maar is wel ruim een week flink van de leg geweest. Rana is begonnen met haar eerste sport! Sinds deze maand doen we aan babyzwemmen.

De eerste keer (proefles) was ze nog niet erg enthousiast en greep ze voortdurend overal vast. Maar gelukkig heb ik haar toch ingeschreven, want afgelopen week (de 3e keer) was ze al echt aan het zwemmen. Lekker met haar beentjes trappelen en actief meedoen met het spel met ballen etc. Ze moeten nu al leren onderwater te zwemmen, iets waar ik vroeger een hekel aan had. Hopelijk went ze er nu gewoon aan zodat het later geen proleem is. Ze heeft nu al onderwater door een hoepel heengezwommen!

Ook ik ben begonnen met een nieuwe uitdaging. Vorige week heb ik twee proeflessen gehad met docenten Japans. Vanaf deze week heb ik 1 keer per week 2 uur priveles bij mij thuis. Hopelijk helpt dat mijn Japans weer een niveau hoger te brengen.

Op Valentijnsdag zijn Rana en ik naar Libio geweest. Dat staat voor Little Bilinguals Osaka en daar wordt o.a. baby gebarentaal (gebaseerd op ASL) les gegeven. De 14de was daar een valentijns evenement en hebben we een aantal gebaren geleerd. Rana heeft samen met mij ook haar eerste knutseltje gemaakt. Een valentijnskaart voor papa!

Dit is het gebaar voor `I love you` en is gemaakt door Rana`s hand om te trekken.

Op de terugweg bleek Rana erg dorstig en ben ik toch maar een cafeetje binnen gegaan om haar te drinken te geven. Er bleken twee erg aardige, behulpzame meisjes te werken en er waren verder geen klanten. Die meisjes bleken Chinees te zijn die hier aan de universiteit studeerden. Nadat ik Rana gevoed had heb ik dus nog met die meisjes in het Chinees kunnen kletsen. Het was erg leuk al moesten mijn hersens wel hard werken, hoor. Die dag heb ik dus in 5 talen gecommuniceerd; Nederlands, Engels (de docente van Libio is Australische), Japans, Chinees en een heel klein beetje, maar toch, gebarentaal.

Verder gaat met Rana alles goed. Ze kan nu goed los zitten.
En ook het eten gaat prima.
Betrapt terwijl we samen een snackje eten op de bank...

Verder genoeg activiteiten om ons bezig te houden en ik ben ook weer wat meer aan het werk. Al met al weinig tijd voor het schrijven van mijn blog, maar ik blijf mijn best doen jullie op de hoogte te houden!